پست با این تکنیک کدت رو انعطاف پذیر کن 🦦

با این تکنیک کدت رو انعطاف پذیر کن 🦦 ‏Dependency Injection (DI) یک تکنیک و یک دیزاین پترن مهم و اساسی در برنامه نویسی شی گرا (OOP) هست، و به مدیریت وابستگی بین اجزای مختلف نرم افزار کمک می کنه. این پترن یک سری مزایا و معایب به همراه داره و یک سری مشکلات رو حل میکنه. به عنوان مثال اگر ما کدی با کوپلینگ محکم داشته باشیم، این شرایط به وجود میاد: 🔵تغییر: تغییر یک قسمت از کد میتونه باعث خرابی سیستم بشه. 🔵آزمایش: تست اجزای جدا شده سخت هست. 🔵قابلیت استفاده مجدد: کد به پیاده سازی های خاص، گره خورده و استفاده مجدد رو محدود میکنه. اما چجوری تزریق وابستگی این مشکل رو حل میکنه؟ 🤔 - جداسازی: DI ساخت و استفاده از وابستگی ها رو جدا میکنه و باعث تقویت loose coupling میشه. - مدیریت خارجی: یک چارچوب یا کانتینر خارجی ساخت وابستگی و چرخه حیات رو مدیریت میکنه و در صورت نیاز اون هارو تزریق میکنه. - رابط ها: اجزا از طریق رابط ها با هم تعامل دارن و تعویض پیاده سازی ها رو آسان میکنه. برخی از مزایا قابل توجه DI ⬇️ ‏1. Modularization: کامپوننت ها مستقل از نمونه سازی وابستگی های خود هستن. 2. سهولت تعویض: به راحتی میشه وابستگی های واقعی رو با ماک ه، برای تست، جایگزین کرد. 3. تست پذیری: تست رو با جداسازی اجزا افزایش میده. 4. قابلیت نگهداری: اتصال محکم رو کاهش میده، استفاده مجدد رو ترویج میکنه، تعمیر و نگهداری رو آسون تر می کنه. روش های تزریق وابستگی ‏🔢 Constructor Injection: وابستگی ها از Constructor عبور میکنن، و اینکار وابستگی های واضح و به خوبی تعریف شده رو مشخص میکنه. برای این که پست زیاد طولانی نشه، ادامه محتوا رو داخل این تلگراف قرار دادیم. پیشنهاد میکنم از دستش ندید 💀 #design_pattern @CodeModule