</ MoDev >

مردم بیش از حد توی فضای مجازی وقت می‌گذرونن؟ — آره. می‌تونی ساعت‌ها از این موضوع انتقاد کنی و بهشون بگی کمتر وقتشون رو تلف کنن، یا یاد بگیری چطور از همین فرصت استفاده کنی. محتوا تولید کنی، مخاطب جذب کنی، کسب‌وکار بسازی، برند خودتو بسازی و از چیزی که برای خیلی‌ها فقط سرگرمیه، درآمد به دست بیاری. اگه نمی تونی، پس بهتره نری سراغش و وقتتو با ریلز های به دردنخور هَدَر ندی. هر جا توجه هست، فرصت هم هست. @programming_codiing

چطور از یک مشتری، درآمد بلندمدت داشته باشیم؟ خیلی از برنامه‌نویس‌ ها بعد از تحویل پروژه، ارتباطشون با مشتری رو تمام می‌کنن. اما بعضی خدمات قابلیت ارائه به‌صورت مستمر رو دارن. مثلاً: – نگهداری و به‌روزرسانی سایت – رفع خطاهای نرم‌افزاری – بررسی عملکرد و امنیت – توسعه قابلیت‌های جدید – پشتیبانی فنی طبق قرارداد – اگه پشتبانی و نگهداریش مثلا با من بود میام بهش فیچر های جدیدی هم اضافه می کنم. و خیلی راه های دیگه.. می‌تونید برای این خدمات، قرارداد ماهانه یا سالانه تعریف کنید. این مدل می‌تونه به درآمد قابل پیش‌بینی‌ تر و همکاری بلند مدت کمک کنه. پ.ن: شاید فعلا مشکلتون اصلا پیدا کردن مشتریِ، نه درآمد دوباره ازش. @programming_codiing

وقتی فایل رو حذف می‌کنید، واقعاً چه اتفاقی برای اون می‌افته؟ تا حالا فکر کردید چرا بعضی وقت‌ها می‌شه فایل‌هایی رو که از روی هارد یا SSD حذف شدن، بازیابی کرد؟ وقتی یک فایل رو حذف می‌کنید، سیستم‌عامل لزوماً همون لحظه اطلاعاتش رو از روی حافظه پاک نمی ‌کنه، در بسیاری از فایل ‌سیستم‌ها، حذف فایل بیشتر به این معنیه که فضای اشغال‌شده توسط اون برای استفاده مجدد آزاد اعلام می‌شه. یعنی ممکنه داده ‌های قبلی هنوز روی حافظه وجود داشته باشن، اما سیستم ‌عامل دیگه اون ‌ها رو به‌عنوان یک فایل عادی نشناسه تا وقتی اطلاعات جدید روی فضای قبلی نوشته نشن، بسته به نوع حافظه و شرایط سیستم، احتمال بازیابی وجود داره. البته SSDها داستان متفاوتی دارن؛ قابلیت‌هایی مثل TRIM می‌تونن باعث بشن داده‌های حذف‌شده زودتر غیرقابل‌بازیابی بشن. پس حذف کردن یک فایل همیشه به معنی نابود شدن فوری اطلاعاتش نیست. @programming_codiing

تا حالا شده ببینید یه برنامه‌نویس از نظر فنی خیلی قوی نیست، اما پروژه‌های خوبی می‌گیره و درآمد مناسبی داره؟ از اون طرف، یه نفر دیگه رو می‌بینید که کلی وقت برای یادگیری گذاشته، تکنولوژی‌های مختلف رو بلده، پروژه‌های خوبی ساخته، ولی هنوز نمی‌تونه مشتری مناسبی پیدا کنه. چرا چنین اتفاقی می‌ افته؟ به نظرم یکی از دلایل مهمش اینه که ما گاهی فکر می‌ کنیم اگه به اندازه کافی خوب بشیم، بقیه خودشون متوجه توانایی‌ هامون میشن اما واقعیت اینه که بازار یا بهتره بگیم کسی قرار نیست استعداد شما رو کشف کنه‌. مشتری معمولاً نمیاد ساعت‌ ها کد های شما رو بررسی کنه تا بفهمه چقدر برنامه‌نویس خوبی هستید. اون می‌خواد بدونه: قراره چه مشکلی ازش حل بشه؟ چقدر باید هزینه کنه؟ چه زمانی نتیجه می‌گیره؟ چرا باید به شما اعتماد کنه؟ اینجاست که نمونه‌کار، نحوه صحبت کردن، شناخت نیاز مشتری و حتی نحوه ارائه پیشنهاد اهمیت پیدا می‌کنه. ممکنه شما بهترین راه‌ حل فنی رو داشته باشید، اما نتونید توضیح بدید چرا باید بابتش پول پرداخت بشه. از طرف دیگه، ممکنه کسی با توضیح درست نیاز مشتری و ارائه یک راه‌حل مناسب، اعتماد بیشتری جلب کنه. البته قرار نیست برای موفق شدن، تخصص رو فدای بازاریابی کنیم. بهترین حالت اینه که هم کارتون رو بلد باشید، هم بتونید ارزشش رو به دیگران نشون بدید.‌ پ.ن : می تونید با کتاب خوندن و.. تقویت کنید خودتون رو. @programming_codiing

مقایسه، دزد شادی است... حتما تجربه ش کردی یا داری می کنی ولی بنظرم بدِ. خودت در برابر خودت باش. @programming_codiing

اگه درباره‌ی چیزی اطلاعات یا درک کافی نداریم، بهتره قبل از هر نظری، بیشتر درباره‌ش بدونیم و بعد در موردش حرف بزنیم. لازم نیست درباره‌ی همه ‌چیز نظر بدیم یا از هر موضوعی محتوا تولید کنیم. گاهی حرف نزدن، بهتر از پخش کردن اطلاعات نادرسته. (چیزی که نصف فضای مجازی همینه و فقط گمراه کردن مردم هست حالا یا از سر همچین کارایی یا هم فقط جذب دو تا فالوور با اطلاعات نادرست. البته اکثرا نه کلا) @programming_codiing

چیزهایی که مالک‌شون هستی، یه روز مالک تو می‌شن. کامپیوتر و برنامه‌نویسی قرار بود ابزارهایی برای ساختن زندگی بهتر باشن، نه تمام زندگی‌ات. گاهی اون‌ قدر درگیرش می شیم که فراموش می‌کنیم بیرون از این دنیا هم زندگی جریان داره. برای پیشرفت تلاش کن، کدت رو بزن؛ اما نه به قیمت از دست دادن لحظه‌هایی که دیگه تکرار نمی‌شن، البته که خیلی چیزا رو باید کنار بزاری از تفریح ت کم کنی ولی به این معنی نیست که کل وقتت بزاری و بگی باید از صبح تا شب بشینم پاش، نه اینجورا هم نمی شه. یا بهتره بگیم برنامه‌ نویسی بخشی از زندگیته و نه تمام زندگی‌ت، بغیر اون رفتار و شخصیت و... هم هستن که باید روشون کار کنی. @programming_codiing

Note: یا ترستو کنار بذار یا فرصت رو. @programming_codiing

یکی از مهارت‌های مهم یک برنامه‌نویس، تشخیص چیزهاییه که هنوز نمی‌دونه. چون تا وقتی ندونی کجای مسیر ضعف داری، نمی‌تونی برای بهتر شدنش قدم برداری و لازمه که کمی از سرعت یادگیری کم کنیم و به چیزهایی که بلدیم و چیزهایی که هنوز درکشون نکردیم نگاه دقیق‌ تری داشته باشیم. پس قرار نیست همه ‌چیز رو بدونیم، مهم اینه که بدونیم چی رو نمی ‌دونیم و برای یاد گرفتنش کنجکاو بمونیم. پیشرفت از جایی شروع می‌شه که محدودیت ‌های دانش خودمون رو بشناسیم و کنجکاوی در طول مسیر یادگیری خودش یک مهارت مهمه که بهتره با خودمون داشته باشیم. @programming_codiing

هیچ‌وقت UX رو فدای UI نکنید. یکی از اشتباهاتی که ممکنه در طراحی یک محصول اتفاق بیفته، اینه که زیبایی ظاهری رو مهم‌تر از تجربه‌ای بدونیم که کاربر با محصول داره. بیاید یه مثال بزنیم: دیجی‌کالا. شاید از نظر بصری، رابط کاربری جدید ساده‌تر و مینیمال‌تر به نظر می رسید یا می رسه اما این تغییر برای بخشی از کاربران قدیمی به معنی فاصله گرفتن از ساختاری بود که بهش عادت داشتند یا اگه اینو خیلی مهم ندونیم می تونیم به سرعت کند اپلیکیشن توی خیلی از موبایل ها اشاره کنیم که از انیمشین ها و.. هست. پس می تونیم به این برسیم که UI قرار نیست صرفاً محصول رو زیباتر کنه، باید در خدمت UX باشه. پ.ن: ما برای کاربر محصول می‌سازیم، نه برای اسکرین ‌شات‌ های قشنگ از رابط کاربری. @programming_codiing

۱. زبان ۲. سافت‌اسکیل بعد مهارت فنی! تکنولوژی‌ها میان و میرن، فریم‌ورک‌ها عوض می‌شن، زبان‌های برنامه‌نویسی نسل جدید می‌آن… اما سافت‌اسکیله که می‌مونه و تو رو از بقیه متمایز می‌کنه. چرا؟ قبلا هم اشاره کرده بودیم تو یه پست که مهارت فنی فقط نشون می‌ده چقدر بلدی کار رو انجام بدی. سافت‌اسکیل نشون می‌ده چقدر بلدی با آدم ‌ها کار کنی، مشکل رو حل کنی، ایده بفروشی، تیم بسازی و تو شرایط سخت دووم بیاری. ــ تو دنیای واقعی برنامه‌نویسی و تکنولوژی:کسی که کد عالی می‌زنه اما نمی‌تونه توضیح بده، پروژه رو از دست می‌ده. ــ کسی که قوی کار می‌کنه اما با تیم سازگار نیست باهاش، رشد نمی‌کنه. ــ کسی که تکنولوژی بلده اما نمی‌تونه مذاکره کنه یا خودشو ارائه بده، فرصت‌های بزرگ رو از دست می‌ده. ۳۰ سافت‌اسکیل خیلی مهم که هر برنامه‌نویس و فرد فنی باید روش کار کنه: ارتباط مؤثر (Communication) گوش دادن فعال (Active Listening) کار تیمی (Teamwork) حل مسئله (Problem Solving) تفکر انتقادی (Critical Thinking) مدیریت زمان (Time Management) اولویت‌بندی کارها تطبیق‌پذیری و انعطاف‌پذیری (Adaptability) یادگیری مستمر (Continuous Learning) خلاقیت همدلی (Empathy) هوش هیجانی (Emotional Intelligence) مدیریت استرس خودآگاهی (Self-awareness) اعتمادبه‌نفس حرفه‌ای ارائه و پابلیک اسپیکینگ نوشتن حرفه‌ای (Technical Writing + Writing واضح) مذاکره مدیریت تعارض (Conflict Management) رهبری (حتی در سطح فردی) تصمیم‌گیری بازخورد دادن و گرفتن (Giving & Receiving Feedback) صبر و پایداری (Persistence) مسئولیت‌پذیری نظم و انضباط شخصی شبکه‌سازی (Networking) داستان‌سرایی (Storytelling) برای توضیح ایده‌ها کنجکاوی مثبت‌اندیشی واقع‌بینانه مدیریت خود (Self-management) و استقلال کاری پ.ن: لیست سافت‌ اسکیل‌ ها به n تعداد مورد ختم نمی ‌شه. این مهارت‌ها بی‌نهایت‌ان و با گذشت زمان، تجربه و مواجهه با موقعیت‌های جدید، هم تعدادشون بیشتر می‌شه هم عمق‌شون. به همه موارد نیاز نیست و با گذشت زمان و تقویت خودتون تاثیراتش رو می تونید ببینید. @programming_codiing